Nike จากจุดเริ่มต้นหลักพัน สู่แบรนด์แฟชั่นมูลค่าล้านล้าน

 

เป็นเวลา 9 ปีติดต่อกัน ที่ Nike (ไนกี้) สามารถคว้าอันดับ 1 แบรนด์แฟชั่นที่มีมูลค่ามากที่สุดในโลกนับตั้งแต่ปี 2015 และจากข้อมูลล่าสุดของปี 2023 Nike ได้สร้างมูลค่าการตลาดของแบรนด์ไว้สูงถึง 1 ล้านล้านบาท โดยขยับขึ้นมา 3 แสนล้านบาทจากปี 2015 หรือเทียบได้กับอันดับ 3 ของแบรนด์ที่ติดอันดับในปีนี้

 

ซึ่งการขยับขึ้นมาของมูลค่าการตลาดของแบรนด์ ส่งผลทำให้มูลค่าการตลาดด้านอื่น ๆ ของ Nike เพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมูลค่าของ Swoosh (สวูช) โลโก้สุดไอคอนิก ที่ตอนนี้ถูกตีราคาไว้สูงถึง 5 แสนล้านบาท จากราคาตั้งต้นแค่หลักพัน สมฐานะการเป็นแบรนด์แฟชั่นมูลค่าล้านล้าน ที่ไม่ใช่ใครก็ทำได้

 

---

 

จุดเริ่มต้นหลักพัน ที่เจ้าของแบรนด์ทั้งรัก...และก็ชัง

 

ถ้าให้เทียบความเป็นไปได้ และโอกาสที่จะประสบความสำเร็จระหว่างการสร้างแบรนด์ในอดีตกับปัจจุบัน ส่วนตัวเรามองว่าความเป็นไปได้ในปัจจุบันดูจะเป็นภาพที่จินตนาการออกมาได้ง่ายกว่า เพราะปัจจุบันเรามีช่องทางในการทำการตลาดเยอะมาก โอกาสที่แบรนด์จะประสบความสำเร็จและเป็นที่รู้จักเลยสูงมากตามไปด้วย ดังนั้นเมื่อนำมาเทียบกับโอกาสที่จะสร้างแบรนด์ให้ประสบความสำเร็จในอดีตแล้ว เราแทบจะไม่ต้องเดากันเลยว่ามันจะยากลำบากกว่าปัจจุบันแค่ไหน

 

ซึ่งความยากลำบากที่ว่านี้ได้เกิดขึ้นกับ Phil Knight (ฟิล ไนต์) วัย 26 ปี ที่ ณ ตอนนั้นเขายังเป็นเพียงอาจารย์สอนวิชาบัญชี ที่มีแพสชันให้กับสิ่งที่เรียกว่ารองเท้ากีฬาเป็นอย่างมาก แต่ตราบใดที่เขายังไม่ได้ก้าวเท้าลงสนาม เขาก็ไม่มีทางที่จะรู้เลยว่า แพสชันที่มีอยู่ในตัวตอนนั้น จะมีโอกาสต่อยอดและประสบความสำเร็จขึ้นมาได้ไหม 

 

Phil Knight ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Nike ภาพจาก Nike

 

 

ฟิล ไนต์ เลยได้เริ่มต้นเส้นทางด้วยการนำรองเท้ากีฬาสัญชาติญี่ปุ่นอย่าง Onitsuka Tiger (โอนิซึกะ ไทเกอร์) มาวางขายที่สหรัฐฯ ในปี 1964 หลังจากขายไปได้สักพักเขาก็เกิดความคิดอยากจะผลิตรองเท้าของตัวเองขึ้นมา ประกอบกับระยะเวลาของสัญญากับ Onitsuka Tiger ที่ใกล้จะหมดลง ฟิล ไนต์เลยตัดสินใจว่าจะลองใช้ประสบการณ์จากการขายรองเท้าที่ผ่านมา มาสร้างเป็นแบรนด์ของตัวเอง แต่ทว่าการจะเกิดขึ้นมาเป็นแบรนด์สินค้าสักแบรนด์ได้ มันจะต้องผ่านการวางแผนแบบละเอียดยิบทุกขั้นตอน แถมยังต้องประเมินความเสี่ยงกับเงินทุนที่มีอยู่ในตอนนั้นด้วย นั่นจึงกลายเป็นที่มาของการใช้งบประมาณเพียงแค่หลักพัน ในการลงทุนไปกับสิ่งที่เรียกว่า โลโก้ หรือภาพจำแรกที่คนจะรู้จักแบรนด์ของเขา

 

โลโก้เวอร์ชันแรกของ Nike พร้อมลายเซ็นของ Carolyn Davidson (คนออกแบบ) ภาพจาก Nike

 

 

1,298 บาท คือค่าตอบแทน (คิดเป็นเงินไทย) ที่ Carolyn Davidson (แคโรลีน เดวิดสัน) ได้รับจากการว่าจ้างของฟิล ไนต์ หลังจากที่เขาโยนโจทย์มาเธอออกแบบโลโก้แบรนด์สินค้าอย่าง Nike ที่ได้แรงบันดาลใจของชื่อมาจากเทพีกรีกโบราณ สัญลักษณ์แห่งชัยชนะและความแข็งแกร่ง โดยแคโรลีนได้ใช้เวลาในการออกแบบไปทั้งหมด 17.5 ชั่วโมง ก่อนจะส่งมอบแบบร่างจำนวนทั้งหมด 5 แบบให้กับเขา

 

ถ้าถามว่าตอนนั้น ฟิล ไนต์ เกิดพิศวาสหรือถูกตาต้องใจกับแบบร่างโลโก้เหล่านั้นไหม เราขอตอบตามตรงว่า ไม่ แต่เขาก็ไม่ได้หันหลังให้กับมันเสียทีเดียว ยังมีการให้โอกาสแบบร่างหนึ่งได้ไปต่อ ซึ่งแบบร่างนั้นก็ได้แก่ โลโก้ Nike ที่มีลักษณะคล้ายกับบูมเมอแรง ที่แคโรลีนได้ให้คำอธิบายในภายหลัง ว่าเธอได้แรงบันดาลใจมาจากปีกของเทพีไนกี้ ที่แสดงออกถึงการเคลื่อนไหว ความว่องไว และการเป็นผู้ชนะ ก่อนจะคาดทับปีกนั้นด้วยชื่อแบรนด์อย่าง Nike ที่ทางฟิล ไนต์ ลงความเห็นว่ามันออกมาดีที่สุดในบรรดาแบบร่างทั้งหมด 5 แบบแล้ว

 

โดยโลโก้ที่แคโรลีนออกแบบ (ภายหลังถูกให้ชื่อว่า Swoosh) ถูกนำมาเปิดตัวพร้อมกับแบรนด์ Nike เป็นครั้งแรกในปี 1971 โดยความรู้สึกแรกของฟิล ไนต์ ไม่ได้คาดหวังอะไรกับผลงานการออกแบบชิ้นนี้มากนัก ดูค่อนไปทางลูกชัง ที่ภายหลังได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นลูกรัก ในแบบที่ฟิล ไนต์ จำใจจะต้องยอมรับ

 

โลโก้ Nike เวอร์ชันปัจจุบันที่ถูกดีไซน์ใหม่ในปี 1995 (โดยเป็นการเอาคำว่า Nike ออก ก่อนจะถมพื้นสีดำเข้าไปในโลโก้) ภาพจาก Nike

 

---

 

อิทธิพลของกีฬา พา Nike เจริญ

 

เหตุผลสำคัญที่มีส่วนในการผลักดันให้ Nike กลายเป็นแบรนด์แฟชั่นที่มีมูลค่ามากที่สุดในโลกตอนนี้ ถ้าไม่ยกเครดิตให้ ความคลั่งกีฬา (เป็นเอามาก) ของคนอเมริกัน ก็ดูจะเป็นการยกเหตุผลแบบไม่จริงใจไปเสียหน่อย

 

เพราะนับตั้งแต่การเปิดตัวแบรนด์อย่างเป็นทางการ กระแสการเป็นที่รู้จักของ Nike ก็ค่อย ๆ ขยับดีขึ้น ก่อนจะกลายเป็นแบรนด์ที่มีความสามารถในการ ฮุบ เอาส่วนแบ่งการตลาดในประเทศสหรัฐอเมริกาไปได้มากถึง 50% โดยใช้เวลาหลังจากนั้นแค่ 9 ปี ก่อนที่ภาพความสำเร็จจะค่อย ๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นในปี 1984 หลังจากที่ทาง Nike คว้าตัว Michael Jordan (ไมเคิล จอร์แดน) นักบาสที่ได้รับการขนานนามว่าเก่งกาจที่สุดในยุคนั้น มาเซ็นสัญญาเป็นพรีเซ็นเตอร์ โดยปิดดีลไว้ที่ประมาณ 18 ล้านบาทต่อปี แถมยังมีการเปิดตัว Air Jordan 1 โมเดลที่สร้างปรากฏการณ์ฮือฮา และได้กลายเป็นหนึ่งในโมเดลรองเท้าอันทรงพลังมาจนถึงทุกวันนี้

 

 

Michael Jordan อดีตนักกีฬาบาสที่เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างชื่อให้ Nike เป็นที่รู้จัก ภาพจาก Nike

 

 

ถามว่าทำไม Nike ถึงมีความเชื่อมั่นในกีฬา จนกล้าที่จะยอมลงทุนให้กับไมเคิล จอร์แดนขนาดนั้น นั่นก็เป็นเพราะว่า กีฬา เป็นกิจกรรมที่มีอิทธิพลมากในประเทศสหรัฐอเมริกา แถมยังมีความสามารถในการส่งผลกระทบทั้งในแง่ของเศรษฐกิจ สังคม รวมไปถึงวัฒนธรรม นอกจากนี้กีฬายังเป็นส่วนสำคัญในการปลุกทัศนคติความรักชาติ การเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ที่สำคัญ ความคลั่งไคล้ในเกมกีฬาที่ว่านี้ ส่งผลทำให้ นักกีฬา เป็นอาชีพในฝันที่เด็ก ๆ ชาวอเมริกันทั้งหลายอยากจะเจริญรอยตามให้ได้ 

 

และด้วยอิทธิพลแห่งการเป็นประเทศที่คลั่งไคล้กีฬา (เป็นเอามาก) นี้ ส่งผลทำให้แบรนด์ที่เกี่ยวข้องกับกีฬา มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จได้เร็วกว่าใครเพื่อน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นแบรนด์กีฬาสัญชาติอเมริกันเองด้วย)  ซึ่งงานนี้ถือว่า Nike เดินเกมมาถูกทาง เพราะหลังจากที่จับไมเคิล จอร์แดนมาเซ็นสัญญา ปีถัด ๆ มาทาง Nike ก็ลงทุนคว้าตัวนักกีฬาประเภทอื่นมาเซ็นสัญญาร่วมกับทางแบรนด์อีก ไม่ว่าจะเป็น

 

• Tiger Woods (ไทเกอร์ วูดส์) นักกีฬากอล์ฟ เซ็นสัญญากับ Nike ตั้งแต่ปี 1996 โดยมีมูลค่าการเซ็นสัญญาอยู่ที่ 1 พันล้านบาทต่อปี
  
  
• Serena Williams (เซเรนา วิลเลียมส์) นักกีฬาเทนนิส เซ็นสัญญากับ Nike ตั้งแต่ปี 2004 โดยมีมูลค่าการเซ็นสัญญาอยู่ที่ 1 พันล้านบาทต่อปี
  
  
• Cristiano Ronaldo (คริสเตียโน โรนัลโด) นักกีฬาฟุตบอล เซ็นสัญญาตลอดชีพกับ Nike โดยมีมูลค่าการเซ็นสัญญาอยู่ที่ 4 หมื่นล้านบาท
  
  
• Roger Federer (โรเจอร์ เฟเดอเรอร์) อดีตนักกีฬาเทนนิส เคยเซ็นสัญญากับ Nike ตั้งแต่ปี 2008 โดยมีมูลค่าการเซ็นสัญญาอยู่ที่ 3 แสนล้านบาทต่อปี ตอนนี้หมดสัญญาและยุติการเป็นนักกีฬาไปเป็นที่เรียบร้อย
  
  

ซึ่งรายชื่อนักกีฬาดังกล่าวนี้ เป็นเพียงแค่การยกตัวอย่างให้เห็นภาพว่า ทาง Nike มีความตั้งใจที่จะโปรโมทแบรนด์ตัวเอง ผ่านตัวแปรสำคัญอย่างนักกีฬาจริง ๆ ต่อให้เราจะไม่รู้ตัวเลขอย่างเป็นทางการว่าการลงทุนในครั้งนี้ ผลตอบรับที่ทาง Nike ได้กลับมาจะอยู่ที่เท่าไหร่ แต่ข้อมูลหลังจากนี้น่าจะพอเป็นเครื่องยืนยันได้ว่า อิทธิพลของกีฬา มีส่วนที่พา Nike ให้เจริญได้จริง ๆ

 

 

 

 

จากรายงานปี 2022 ตลาดกีฬาในประเทศสหรัฐอเมริกาสร้างมูลค่าในประเทศไปได้กว่า 2 ล้านล้านบาท ถ้าเทียบให้เห็นภาพ คือมีจำนวนมากกว่ามูลค่าของลีกกีฬาในยุโรป ตะวันออกกลาง และแอฟริการวมกัน โดยที่มาของมูลค่ามหาศาลนั้นมาจากอิทธิพลของนักกีฬา รายได้จากการเข้าชมกีฬา รวมไปถึงการแข่งขันกีฬาที่สำคัญ อาทิ Super Bowl (ซูเปอร์โบลว์) หรือการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศประจำปี ที่ได้รับความนิยมมาก จนขึ้นแท่นเป็นเกมกีฬาที่มียอดผู้เข้าชมสูง มีค่าโฆษณาที่แพงหูฉี่ แถมยังเป็นการแข่งขันกีฬาที่ทำกำไรได้มากที่สุดในโลก ณ ตอนนี้ด้วย 

 

อย่างงาน Super Bowl 2023 ที่ผ่านมา มีข้อมูลการใช้จ่ายเงินของผู้ชมที่เกี่ยวข้องกับงานสูงถึง 6 แสนล้านบาท ซึ่งแน่นอนว่าในมุมของคนทำธุรกิจก็พร้อมที่จะเดิมพันโดยอาศัยอิทธิพลของกีฬาเข้ามาช่วย ซึ่งแน่นอนว่าหนึ่งในผู้ที่เดิมพันเหล่านั้นก็ได้รวมไปถึงแบรนด์ Nike ด้วย

 

---

 

ขึ้นแท่นแบรนด์แฟชั่นมูลค่าล้านล้าน ที่ไม่ใช่ใครก็ทำได้

 

ต่อให้แหล่งที่มาของรายได้หลัก ๆ จะมาจากกีฬา แต่ถ้าเราลองเจาะรายละเอียดให้ลึกลงไป เราจะเห็นได้ว่า ต่อให้ Nike เป็นแบรนด์สินค้าที่มีโอกาสทำยอดขายในอเมริกาได้มาก แต่รายได้กว่า 60% ของ Nike กลับมาจากตลาดในประเทศอื่น ที่นอกเหนือจากประเทศสหรัฐอเมริกา และ 12% ของรายได้ในส่วนนั้นก็มีที่มาจากตลาดใหม่อย่างเอเชียและลาตินอเมริกาด้วย เราเลยสามารถสรุปได้ก่อนเบื้องต้นว่า อิทธิพลของกีฬา อาจจะเป็นเหยื่อล่อที่ใช้ไม่ได้ผลกับทุกประเทศ

 

ทาง Nike เลยต้องอาศัยกลยุทธ์อื่น ๆ เข้ามาดึงกลุ่มลูกค้าที่อยู่นอกเหนือจากประเทศสหรัฐอเมริกา ให้ตัวเองสามารถเกาะขาเก้าอี้ยืนหนึ่งในการเป็นแบรนด์แฟชั่นมูลค่ามากที่สุดในโลกแบบนี้ต่อไปได้ ซึ่งแน่นอนว่ากลยุทธ์ของ Nike จะต้องเป็นกลยุทธ์ที่ไม่ใช่ใครก็ทำได้ ซึ่งเท่าที่เราลองสังเกต กลยุทธ์ที่ทาง Nike ใช้ในการทำการตลาดหลัก ๆ และเป็นจุดแข็งของแบรนด์มาโดยตลอดก็จะมีด้วยกันดังนี้

 

1. Nike เป็นแบรนด์ที่ทุ่มทุนให้กับงบในการทำการตลาดเยอะมาก จากข้อมูลของปี 2022 ที่ผ่านมา ทาง Nike ได้ใช้งบในการทำการตลาดสูงถึง 1 แสนล้านบาท โดย 1 แสนล้านบาทที่ว่านี้ถูกนำไปใช้ตั้งแต่การเป็นสปอนเซอร์ให้กับนักกีฬา การจัดการแข่งขันกีฬา การจับมือกับคนดังที่มีชื่อเสียง การลงทุนให้กับค่าโฆษณา ถ้าถามหาเหตุผลว่าทำไม Nike ถึงใจป้ำกับกลยุทธ์นี้มาโดยตลอด นั่นก็เป็นเพราะว่า มันเป็นการลงทุนที่ได้ผลในแง่ของยอดขายที่เพิ่มขึ้น (มีข้อมูลที่น่าสนใจระบุว่า Nike จะได้กำไรเป็นเงิน 12.21 บาท จากยอดขายทุก ๆ 100 บาท ดังนั้นถ้าสมมุติ Nike มียอดขายในปีนั้นอยู่ที่แสนล้านบาท ก็เท่ากับว่าทาง Nike จะมีโอกาสได้กำไรสูงถึงหมื่นล้านบาทเลยทีเดียว)
   
   
2. Nike มีพื้นฐานการเป็นแบรนด์สินค้าที่มีคุณภาพดีอยู่แล้ว นั่นเลยทำให้ Nike ไม่จำเป็นจะต้องโอ้อวดสรรพคุณของสินค้าให้ใคร ๆ ได้รู้จักมาก แต่สิ่งที่ Nike หันไปโฟกัสแทนก็ได้แก่ การสื่อสารทางอารมณ์ ผ่านเรื่องราวที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คน เพราะ Nike รู้ดีอยู่แล้วว่า การที่ลูกค้าจะตัดสินใจซื้ออะไรสักอย่าง อารมณ์ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเยอะมาก ซึ่งผลพลอยได้ของกลยุทธ์ทางการตลาดที่เล่นกับอารมณ์นี้ สามารถสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับแบรนด์ได้ แถมโฆษณาที่เล่นกับอารมณ์ของ Nike ส่วนใหญ่ ก็เป็นกระแสและถูกพูดถึงกันอยู่เสมอ โดยที่ไม่ต้องอวดอ้างผ่านความดีงามของสินค้า แต่หนีไปใช้วิธีที่ฉลาด (และได้ผลที่ดีกว่า) แทน
   
   
3. Nike ใช้กลยุทธ์การตั้งราคาขายให้คนซื้อสินค้ารู้สึกว่ามันพรีเมียม คือการตั้งราคาที่ไม่ได้รู้สึกว่าถูกเกินไป หรือว่าแพงเกินไป เป็นราคาที่ทำให้คนซื้อรู้สึกว่า 'ฉันยอมจ่ายให้กับมันได้' หรือถ้ารองเท้ารุ่นไหนมีการคอลแลปส์กับคนดังที่มีชื่อเสียง พวกเขาก็จะยิ่งรู้สึกว่าตัวเองพร้อมจ่ายให้กับมันมากกว่าราคาปกติอีกเท่าตัว (แถมไม่ได้รู้สึกว่ารองเท้าคู่นั้นแพงเกินไปด้วย) 
   
   
4. Nike ใช้กลยุทธ์ของการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เหมือนเป็นการสร้างลัทธิให้คนใส่โดยปริยาย ให้ความรู้สึกภาคภูมิใจ ต่อให้จะเดินออกไปข้างนอกแล้วเจอคนที่ใส่รองเท้ารุ่นเดียวกัน แทนที่เราจะรู้สึกถึงความเกลื่อน แต่มันกลับให้ผลในทิศทางตรงกันข้าม เหมือนกับเจอพวกพ้องที่ถึงแม้เราจะไม่รู้จักกัน แต่เราจะสัมผัสถึงความลิงก์กัน โดยมีรองเท้า Nike เป็นสื่อกลาง

 

ซึ่งทั้งหมดนี้ก็เป็นกลยุทธ์หลัก ๆ ที่ทาง Nike นำมาใช้ในการทำการตลาดของแบรนด์ ที่สำคัญคือดูเหมือนจะใช้ได้ผลในทุกครั้ง จนทำให้รายรับของแบรนด์ค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้นจนกลายเป็นมูลค่าที่เสถียร (ต่อให้จะมีการขยับเขยื้อนขึ้น ๆ ลง ๆ บ้าง แต่ก็ยังอยู่ในมาตรฐานที่เราพอจะเดากันได้) 

 

 

 

ถ้าให้ลองยกตัวอย่างรายได้ของ Nike ที่พอจะแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จที่มาจากการใช้กลยุทธ์ทางการตลาดต่าง ๆ ที่ว่านี้ เราก็ขอปักหมุดตั้งแต่ช่วงปี 2000 เป็นต้นมา เพราะเป็นปีที่ Nike มีการขยายฐานการตลาดออกไปยังประเทศอื่น ๆ ซึ่งทำให้รายได้ของ Nike เพิ่มสูงขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามลำดับ

 

• ปี 2005 Nike สามารถทำรายได้ทั่วโลกอยู่ที่ 5 แสนล้านบาท
  
  
• ปี 2011 Nike สามารถทำรายได้เพิ่มขึ้นมาเป็น 7 แสนล้านบาท (โดยขยับขึ้นมา 2 แสนล้านบาทในระยะเวลา 6 ปี)
  
  
• ปี 2015 Nike สามารถทำรายได้ทั่วโลกแตะล้านล้านบาทเป็นปีแรก แถมยังติดอันดับ 1 แบรนด์แฟชั่นที่มีมูลค่ามากที่สุดในโลกเป็นปีแรกอีกด้วย
  
  
• ปี 2021 Nike ยังคงทำยอดขายอยู่ในระดับล้านล้านบาทเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือภายในปีเดียว Nike สามารถทำรายได้เพิ่มขึ้นมา 3 แสนล้านบาท (คาดว่าน่าจะเป็นผลพวงมาจากยุคหลังโควิด) แถมยังทำรายได้จากยุโรปและตะวันออกกลาง สูสีกับรายได้ที่มาจากอเมริกา ซึ่งถือว่าเป็นปีแรกที่ตลาดใหม่เริ่มมีบทบาทให้เห็นชัดเจน
  
  
• ปี 2023 Nike ทำรายได้อยู่ในระดับล้านล้านบาทเหมือนเดิม แต่ปีนี้รายได้ที่มาจากประเทศอื่น (นอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา) มีสัดส่วนมากถึง 60% ซึ่งคาดว่าประเทศเหล่านี้จะค่อย ๆ มีอิทธิพลกับทาง Nike มากขึ้นในอนาคต
  
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศเกาหลีใต้ ที่ Nike เป็นแบรนด์แรกและแบรนด์เดียว ที่สามารถทำยอดขาย 'เฉพาะรองเท้ากีฬา' ได้มากกว่า 1 ล้านล้านวอน ต่อให้จะรวมยอดขายของเสื้อผ้าและรองเท้าจากแบรนด์อื่นที่คนเกาหลีใต้นิยมกัน ยกตัวอย่าง New Balance หรือ FILA ก็ยังเทียบยอดขายเฉพาะรองเท้า Nike อย่างเดียวไม่ได้
  
  
• และประเภทของสินค้าที่สร้างรายได้ให้กับ Nike มากที่สุดนับตั้งแต่ขยายตลาดเป็นต้นมา ก็หนีไม่พ้นรองเท้ากีฬา และไม่มีวี่แววว่าจะพลิกโผไปจากนี้

 

จากจุดแข็งและความกล้าที่จะเสี่ยงให้กับการ คิดใหญ่ ทำใหญ่ และเล่นใหญ่ ของ Nike ทำให้จากจุดเริ่มต้นหลักพันในวันนั้น ได้กระโดดขึ้นมาสู่การเป็นแบรนด์แฟชั่นหลักล้านล้านบาทในวันนี้ ซึ่งเมื่อเทียบกับแบรนด์กีฬาที่ติดอยู่ในโผนี้ด้วยกันอย่าง adidas ที่ถึงแม้จะมีอายุของแบรนด์มากกว่า Nike ถึง 15 ปี แต่มูลค่าการตลาดของ Nike ได้แซงหน้า adidas มาเกินกว่าครึ่ง และน่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนาน (ตราบใดที่ adidas ยังไม่เจอทางลัดที่จะทำให้แบรนด์ของตัวเองกระโดดขึ้นมายืนเทียบ Nike ได้ภายใน 1-2 ปีนี้)

 

 

*ข้อมูลรายได้ทั้งหมดอ้างอิงจากอัตราการแลกเปลี่ยนดอลลาร์สหรัฐเป็นเงินบาทไทย ณ วันที่ 10 ต.ค. 66

---

 

อ่านบทความที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ได้ที่นี่

 

• Nike Dunk ผ้าใบตัวตึง รีเซลแต่ละทีทำไมถึงได้แพ๊ง..แพง ?
• ไขข้อสงสัย ทำไมเกาหลีใต้ ถึงเป็นดินแดนแห่ง Sneakers
• Sneakerheads จากโมเมนต์สำคัญของชีวิต สู่ซีรีส์ที่คนคลั่งรองเท้าควรดู !

 

แหล่งข้อมูลอ้างอิง : Nike, Study, Statista 1 2 3, Brandfinance, Investing, gmtm, The Source, Marketeer Online, Ridiculous History, Macro Trends, The Football USA,  Forbes Thailand, Business Korea